Het familie systeem als waterrad

Gepubliceerd najaar 2015 in TIJDschrift VRIJ, van uitgever de Vrije Mare

“Een waterrad kan alleen maar stromen als het inkomende water doorgegeven wordt in plaats van vastgehouden. Vrijgevendheid is het waterrad dat doorstroomt, dat ontvangt terwijl het geven tegelijkertijd plaatsvindt.”

Het eerste wat mij raakte in de inspiratie over vrijgevendheid van Marieke is de uitleg van het waterrad, het ontvangen en het doorgeven van het water aan de volgende, die het op zijn beurt weer verder draagt.

Geven vanuit vrijheid

Vrij-gevendheid is voor mij aan de orde als je iets geeft uit echte vrijheid. Je geeft, niet omdat je iets terug wilt, iets wilt bewerkstelligen of op zoek bent naar erkenning of liefde. Als je geeft wat je over hebt, kan dat alleen als je zelf gevuld bent en blijft. Dan heb je een bron nodig, zoals het waterrad van Marieke weergeeft. Mijn bron is mijn Meester His Holiness Shri Shri 1008 Sjoham Babaji. Hij leerde mij  over Niscam Seva, vrij vertaald onbaatzuchtige dienstverlening. Maar in het licht van de inspiratie is vrijgevendheid  wellicht ook een mooie vertaling. Het is leren om onbaatzuchtig te geven zonder verlangen (Nishkam), zonder verwachting, zonder een gevoel dat je een goed of belangrijk mens bent omdat je iets doet, zonder bezig te zijn met succes of falen. Dit soort geven is een pure hart tot hart verbinding die tot een ervaring van het Goddelijke in de gever en de ontvanger kan leiden. Het is het pad van het manifesteren van Zelf realisatie. Echte Vrij-gevendheid dus, die kan leiden tot ultieme vrijheid, een actieve manier om tot wezenlijk bewustzijn te komen.

Jouw boodschap gonst en je hart weet dat het klopt’, zoals Marieke prachtig zegt.

Zo mooi om te zien dat diepe wijsheid universeel is en, hoewel onder een andere naam, overal gemanifesteerd mag worden op weg naar een nieuw bewustzijn.

Vrijgevendheid in familie- en organisatieopstellingen 

Een van de manieren waarop ik mijn Niscam Seva vormgeef is het, tegen donatie, aanbieden van workshops familie- en organisatieopstellingen. Marieke beschrijft in haar inspiratie dat vrijgevendheid ervaren kan worden als een waterrad. Uit mijn praktijk blijkt dat de energie van vrijgevendheid in families op deze manier werkt en het meest vitaal is. Vaak vervullen ouders een prachtige rol als bron van energie. Bij het werken met opstellingen worden systemen (bijvoorbeeld familie- of organisatiesystemen) opgezet in een ruimte. Onderdelen van het systeem worden door personen gerepresenteerd in de ruimte door letterlijk de plek van het betreffende familielid in te nemen. Het veld dat zich hierdoor opent ervaar ik als het veld van eenheidsbewustzijn. Dit veld kent enkele universele wetmatigheden zoals: binding, ordening en balans (van geven en nemen) welke gestuurd worden door het systemische geweten. Hierin kan onderscheid gemaakt worden tussen het persoonlijke, het collectieve en het transcendente geweten. Als mens bewegen wij ons in het veld dat bewust of onbewust wordt gestuurd door de ordende principes van het geweten.

waterrad

De wetmatigheid van balans 

Vrijgevendheid heeft onder andere te maken met de wetmatigheid van balans. De mens is in het veld altijd op zoek is naar een balans tussen geven en nemen in alle relaties. Als deze balans niet geëerd kan worden ontstaat er een schuld. Dit geeft een verstrikking, waardoor de liefde moeilijker door het systeem of de relaties stroomt. Ergens komt de “ongelijkheid” weer boven om “opgelost” te worden. Vrijgevendheid in relaties moet gebaseerd zijn op energetische gelijkwaardige uitwisseling om de relatie gezond te houden. Wanneer er alleen gegeven wordt en geen ruimte voor zuiver nemen is, loopt de relatie spaak. Op het transcedente niveau streeft elk mens om de dualiteit en schuld te overstijgen; op dit niveau word je uitgedaagd om de verstrikkingen te transformeren, te zuiveren.

Transformatie naar een hoger bewustzijn

In dit verband zou je kunnen denken dat wezenlijke vrijgevendheid je kan helpen deze zuivering op gang te brengen. Moeder Teresa bijvoorbeeld gaf zonder terug te verwachten, waardoor zij zichzelf zuiverde, transformeerde naar een hoger bewustzijn. Daardoor kunnen de ontvangers ontvangen zonder belast te worden met de “schuld” van het nemen. Overigens geven de mensen die veel hulp ontvangen hebben vaak toch veel terug in wezenlijke dankbaarheid en in het neerzetten van hun energie op aarde (zoals in een familiesysteem).

Geven en nemen in de relatie tussen ouders en kinderen

De balans van geven en nemen die in het gehele veld van eenheidsbewustzijn tijdens het opstellingenwerk zichtbaar wordt heeft één uitzondering. Tussen ouders en kinderen blijkt dat het universele principe is dat ouders geven en kinderen nemen. De ouders geven wat en wie ze zijn; ze kunnen niet geven wat ze niet in huis hebben. De kinderen nemen dat wat hen is aangeboden, dat is hun lot. Zwaar of licht, zij hebben te nemen wat er is. Kinderen hebben niet het recht om iets te eisen van hun ouders of om iets op te lossen voor hun ouders. Als kinderen echter dingen weten te transformeren dan profiteren hun (voor)ouders en hun eigen kinderen daarvan; zij zijn vrijer. De ouders kunnen weer nemen op het moment dat zij ervaren dat de kleinkinderen goed worden opgevoed door hun kinderen, of doordat hun kinderen iets goeds doen voor de gemeenschap, dat vervult hen. Het kind neemt van achter (de ouders) en geeft naar voren (de kinderen), die het weer doorgeven naar de volgende generatie. In het geheelde systeem kan een persoon zijn taak op aarde verrichten doordat hij of zij is aangesloten op de continue krachtbron die de unieke familieziel via de ouders doorgeeft. Als er een verstrikking plaats vindt waardoor in dit voorbeeld het waterrad stokt heeft het hele systeem er last van; andersom is het zo dat wanneer er een verstrikking wordt opgelost het hele systeem ervan profiteert.

Heling door gebruik van oer-principes

Het is elke keer weer een wonder te mogen aanschouwen hoe elke familie een geheel eigen kracht/energie heeft die zoekt naar heling en naar volledige manifestatie in de volgende generatie.

In een opstelling kwam een vrouw met de vraag waarom ze zich zo moeilijk kon verbinden in relaties. Na wat doorvragen bleek dat ze door allerlei redenen geen contact meer had met haar moeder noch met haar eigen kinderen. Omdat er vele problematieken speelden koos ik ervoor om te beginnen met het op stellen van een lange lijn van vrouwen, de voormoeders van deze vrouw. Aan het einde van de rij plaatste ik het gezonde vrouwelijk oer-principe. Vervolgens bracht ik klank in door muziek en stem. Als vanzelf begon het systeem te zoeken naar heling van achter (de oudste moeder) naar voren, een wonderschoon schouwspel. Uiteindelijk kon de vrouw worden aangesloten op haar eigen vrouwenlijn. Zonder woorden zag iedereen wat er gebeurde. De vrouw zag er jaren jonger uit en rapporteerde achteraf dat ze nog nooit zo’n diepe rust ervaren had. Ook zocht een dochter contact met haar in de weken die volgden.

De zuivere intentie telt

In mijn leven blijkt steeds dieper dat alles energie is. Alle uitwisseling gaat om energie-uitwisseling. De manifestatie van de eigen unieke energie op aarde vanuit een vrij hart. Of zoals Marieke het verwoord;

Vrijgevendheid is als een vanzelfsprekendheid en niet om wat je vervolgens binnen haalt.

De intentie achter de beweging telt, beweegt, transformeert. Daarmee is vrijgevendheid alleen aan de orde als het uit een vrij hart komt, met een zuivere intentie. Een vrij hart kan rusten in de unieke familie energie die het heeft meegekregen bij geboorte en in het gunstigste geval heeft kunnen transformeren tot een essentie van die energie.

Annelous de Vin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *