All posts by Royal Dutch Press

Royal Dutch Press is a News portal for positive news. Positive news is hard to find theses days. We will gather and generate it for you.

Nieuw digitaal cultureel platform in Nederland: Museum TV

Hèt digitale culturele platform van Nederland…

… voor kunst, cultuur en museum  liefhebbers.

Marieke van der Donk is al enige tijd bezig met het ontwikkelen van Museum TV, een initiatief van Stichting Ons Museum. Museum TV is als beta-website vorige week live gegaan:

www.museumtv.nl

De eerste tentoonstellingsfilms kunnen nu  al bekeken worden.

Het is de  missie van Museum TV om kunst en cultuur toegankelijk te maken voor iedereen. Museum TV wil de mooiste exposities van Nederland laten zien. Een bezoek aan de website is als een virtueel museumbezoek.

De stichting Ons Museum wil zoveel veel mogelijk musea en tentoonstellingen van Nederland via het on-line platform laten zien. Daarmee helpt de stichting de musea van Nederland om een zo groot mogelijk publiek met kunst en cultuur in aanmerking te laten komen. De komende tijd zal het aantal films van musea en tentoonstellingen flink vergroot worden.

Museum TV is bezig het leukste en interessantste culturele platform van Nederland te maken, waarop on-demand tentoonstellingen te zien zijn. Er staan nu al een aantal prachtige films van exposities en musea op de website. Museum TV wil graag nog veel meer films maken en daarmee musea steunen. MuseumTV zoekt daarvoor partners en donateurs om samen dit digitale culturele platform van Nederland verder uit te bouwen.

Er zijn dus al een aantal prachtige video’s van tentoonstellingen gemaakt. Deze zijn te vinden op de website en via de Facebook pagina, www.facebook.com/museumtvnl.

Museum TV is ook van start gegaan met een crowdfundcampagne: “help ons meer mooie films te maken” bij Crowd About Now. Crowdfunding is een manier van financieren, waarbij je je laat financieren door een groep mensen –  ‘de crowd’ –  die  het concept van MuseumTV een warm hart toedraagt. Op deze manier hoopt Museum TV met financiële steun van alle  supporters meer video’s te kunnen maken, meer musea’s te steunen en zo de content te vergroten.

Inversteren kan via www.CrowdAboutNow.nl/museumtv. Vanaf een investering vanaf 25 euro krijg je een jaarabonnement en  voor hogere investeringen zijn door Museum TV een hoop andere leuke beloningen bedacht. Deze zijn te vinden op de campagnepagina.

Samen met haar partners, de musea en haar supporters wil Museum TV haar doel bereiken om kunst en cultuur voor iedereen toegangelijk te maken!

Volg Museum TV op:
·        www.museumtv.nl
·        www.facebook.com/museumtvnl
·        www.twitter.com/MuseumTV_nl

Verslag van de Samenkomst voor Vrede

Kulturhus te Beek (GLD), 9 Augustus 2015.

“I will write Peace on Your Wings and  you will fly all over the world”
Sadako Sasaki en duizend papieren kraanvogels.


Tijdens een bijzondere samenkomst hebben ca. 55 mensen stilgestaan voor Vrede, in henzelf en in de wereld. Op dezelfde dag werd er ook in Nagasaki, Japan, voor Vrede gebeden. Daar viel 70 jaar geleden tijdens de Tweede Wereldoorlog een van de twee atoombommen.

Een belangrijke en inspirerende spreker was Dhr. W. Buchel van Steenbergen; voormalig krijgsgevangene in Nederlands Oost–Indië. Hij overleefde de atoombom op Nagasaki.

Ondanks zijn hoge leeftijd van 95 jaar, was hij bereid om zijn persoonlijke ervaringen te delen. Het is zijn missie om de mensheid op de hoogte te brengen van dit verschrikkelijke vernietigingswapen. Deze krachtige boodschap heeft hij die middag met ons en de wereld gedeeld, tijdens zijn zeer indrukwekkende lezing.

Klik hier voor de lezing van Dhr. W. Buchel van Steenbergen

Dhr. W. Buchel van Steenbergen is een moedig man die onder extreme omstandigheden zijn waardigheid, liefde en medemenselijkheid heeft kunnen bewaren. Ondanks dat hij meer dan 3 jaar krijgsgevangene is geweest onder het juk van het Japanse Regime. Met zijn verhaal waarschuwde hij voor het gebruik van dit verschrikkelijk wapen en inspireerde de aanwezigen om  naar echte oplossingen te zoeken.


Ook de schrijfster mevrouw E. van Loo hield een lezing. Zij is de  auteur van ‘Memoirs: Paul Couvret’. Zij heeft Paul Couvret nog een paar jaar voor zijn dood persoonlijk goed gekend en vertelde vol passie over zijn leven. Zijn levend voorbeeld inspireerde haar tot het schrijven van dit boek. Over hem en dit boek hield zij een lezing.

Klik hier voor een verslag van de lezing  van Mw. Edith van Loo

De mondelinge geschiedschrijfster Edith van Loo is geboren in Nederland en kwam naar Australië in 2010 zij interviewde Nederlands Australische militairen en vrouwen in Australië voor het Nederlandse veteranen instituut en de Nationale bibliotheek van Australië. Edith gelooft dat het belangrijk is de complete levensverhalen van deze veteranen te delen. ”Deze verhalen zijn opgenomen niet om de oorlog te verheerlijken maar om de militaire geschiedenis te humaniseren. Welke dikwijls gaat over feiten en figuren en niet over emoties of dagelijkse routine”.


De derde inspirerende spreker was  mevrouw Selma van Oostwaard, die zich met hart en ziel inzet voor vrede. Haar organisatie heet PAX en zij is campagne-medewerkster Security en Disarmament. Vol trots en enthousiasme vertelde zij  over de resultaten die wereldwijd geboekt zijn om de kernwapens de wereld uit te krijgen. En over de rol van PAX in Nederland. Voor de anti-kernwapen-handtekeningen-actie kreeg zij de medewerking van velen. En niet onbelangrijk; ook van  een aanzienlijk aantal bekende Nederlanders. Op 30 augustus 2015 werden namens vredesorganisatie PAX 45.608 handtekeningen overhandigd aan de Tweede Kamer. De handtekeningen zaten in een dummy-kernbom die PAX het Kamergebouw binnenloodste. De oproep was duidelijk: verbied kernwapens! Door deze handtekeningen-actie komt er binnenkort een debat over het verbod op kernwapens. Voor meer informatie www.Paxvoorvrede.nl.


In het Kulturhus waren ook twee exposities te zien: “De atoombom en de mensheid” en “Tekenen van Hoop”,  samengesteld door “Werkgroep Vredesinitiatieven Groesbeek”.
De tentoonstelling ”De atoombom en de mensheid” behoort tot de collectie van het Museum voor Vrede en Geweldloosheid te Delft en wil vooral een waarschuwing zijn. Met indringende beelden werden de gevolgen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki getoond.
De Werkgroep Vredesinitiatieven wilde na 70 jaar behalve waarschuwen en gedenken ook vooral tekenen van hoop laten zien. Daartoe hadden ze de interactieve tentoonstelling ”Tekenen van Hoop” samengesteld. Vredesinitiatieven van na 1945 werden als tekenen van hoop geëxposeerd:
>> De demonstraties tegen de kruisraketten van 1981 in Amsterdam. Dit was de grootste demonstratie ooit in Nederland gehouden met 550.000 deelnemers. Later werd die gevolgd door een demonstratie in Den Haag;
>> De initiatieven van vredesbeweging PAX.  Samen met  burgers en partners werkt zij aan veiligheid in conflictgebieden in de wereld. PAX is verbonden met 6 kerkorganisaties;
>> Het kraanvogel project van Sadako Sasaki. Zij was twee jaar oud toen de atoombom op 6 augustus op Hiroshima viel. Tot haar elfde groeide ze gezond op. Maar toen openbaarde zich de leukemie, de “atoombomziekte”. Tijdens haar ziekbed vouwde zij, naar de Japanse legende van de kraanvogel, meer dan duizend papieren kraanvogels om een gezond lichaam terug te wensen. Haar kraanvogels gaf zij een missie mee : ”ik schrijf vrede op jouw vleugels en jij vliegt over de hele wereld”. Op haar twaalfde overleed ze. In het Vredespark in Hiroshima  staat een standbeeld van Sadako Sasaki met een grote gouden kraanvogel in haar handen boven haar hoofd. Ook nu nog vouwen kinderen en volwassenen kraanvogels als teken van vrede. Natuurlijk gebeurde dat ook op deze dag.


In deze soms wel wat zware sfeer werd gelukkig ook gezorgd voor de nodige verlichting. Zoals het schitterende vioolconcert van twee kleine meisjes. Zij werden begeleid door de pianomuziek van hun moeder. Deze lichte toon raakte meerdere mensen. Tranen van ontroering rolden over hun wangen.
Er was ook een Japanse kalligrafie demonstratie door een Japanse  kalligrafie kunstenares.
De uitstekende organisatie was in handen van de Werkgroep Samenkomst voor Vrede, 9 augustus 2015 (contactpersoon Yoko Huijs: Yoko@heartware.nl), ondersteund door Stichting Oorlogsgetroffenen in de Oost (www.s-o-o.nl).
De samenkomst werd mede mogelijk gemaakt door Werkgroep Vredesinitiatieven Groesbeek en Kulturhus Beek.

Inspired by the celebration of the differences

By Annelous de Vin
World Parliament of Religions 2015
15 en 19 October, Salt Lake City, UT, USA

The World Parliament of Religions was first held in 1893 in Chicago and is recognized today as the birth of formal inter-religious dialogue worldwide. The Parliament of the World’s Religions was created to cultivate harmony among the world’s religious and spiritual communities and foster their engagement with the world and its guiding institutions in order to achieve a just, peaceful and sustainable world.

IMG_2125

The Parliament of the World’s Religions seeks to promote inter-religious harmony, rather than unity. The problem with seeking unity among religions is the risk of loss of the unique and precious character of each individual religious and spiritual tradition; this understanding is key to its framework. Inter-religious harmony, on the other hand, is an attainable and highly desirable goal. Such an approach respects, and is enriched by, the particularities of each tradition.

In October this year I attended, the World Parliament of Religions 2015 in Salt Lake City, USA.I was amazed at the variety of religions that were represented by the over 9000 other delegates. The Convention Centre was coloured by Hindu’s in monks’ clothes and saris, Buddhist Monks in traditional wear, Catholic priest and nuns, Wicca priestesses in colourful dresses and pointed heads, Muslims’ sisters with head clothes and Native American people with impressive head covering with feathers etc. etc. The spectacle of all these people being different and therefore interesting and inspiring made me realize once again how precious and divers our human nature is. The conference with its 800 plus workshops on all topics that relate to us as human beings proved to be the best example of our diversity, creativity and problem solving capacities as a human race. To me the whole conference was a celebration of differences and diversity.

The conference was opened by a beautiful fire ceremony by the Native American Peoples of the land of Utah. The fire was kept burning during the whole conference. During the Conference all difficult and pressing topics of our human race were discussed with intelligence, creativity and diversity. I attended many interesting and inspiring workshop ranging from explanatory panels on a specific faith tradition to a lecture on climate change to chanting of hymns. I met several people that were passionate about their goals. Kindred spirits looking to connect with each other and me to help make the necessary changes in the world. For example, many people came together in preparation of the UN COOP in Paris to influence the world leaders on Climate Change.

Overall the conference had some very beautiful conclusions, that were spoken about on several occasions:

  • Mother Earth is a sacred and we must all strive to protect Her.
  • All must act, however small, actions are needed now.
  • Faith traditions have access to communities in the whole world, we can preach and pray and in that way inspire people to change their views and attitude
  • Climate Change influences all and everything, it influences topics of poverty and hate and violence. It must have top priority.
  • Climate Change is a behavioural problem connected to awareness, morals and ethics. This is the traditional ground of religion. Therefore, religious leaders should act on behalf of Mother Nature
  • Mother Earth is connected to a woman’s body, the desecrating of one is the desecrating of the other. Balance must be restored.

Never before I hear so many speak of Mother earth and the vital role she plays it our life. I left the conference inspired by all different people and the beauty of their views. But most of all I felt inspired to act. Not to wait but to start on a small scale. To act consciously everyday.

May Peace prevail on Earth!

Het familie systeem als waterrad

Gepubliceerd najaar 2015 in TIJDschrift VRIJ, van uitgever de Vrije Mare

“Een waterrad kan alleen maar stromen als het inkomende water doorgegeven wordt in plaats van vastgehouden. Vrijgevendheid is het waterrad dat doorstroomt, dat ontvangt terwijl het geven tegelijkertijd plaatsvindt.”

Het eerste wat mij raakte in de inspiratie over vrijgevendheid van Marieke is de uitleg van het waterrad, het ontvangen en het doorgeven van het water aan de volgende, die het op zijn beurt weer verder draagt.

Geven vanuit vrijheid

Vrij-gevendheid is voor mij aan de orde als je iets geeft uit echte vrijheid. Je geeft, niet omdat je iets terug wilt, iets wilt bewerkstelligen of op zoek bent naar erkenning of liefde. Als je geeft wat je over hebt, kan dat alleen als je zelf gevuld bent en blijft. Dan heb je een bron nodig, zoals het waterrad van Marieke weergeeft. Mijn bron is mijn Meester His Holiness Shri Shri 1008 Sjoham Babaji. Hij leerde mij  over Niscam Seva, vrij vertaald onbaatzuchtige dienstverlening. Maar in het licht van de inspiratie is vrijgevendheid  wellicht ook een mooie vertaling. Het is leren om onbaatzuchtig te geven zonder verlangen (Nishkam), zonder verwachting, zonder een gevoel dat je een goed of belangrijk mens bent omdat je iets doet, zonder bezig te zijn met succes of falen. Dit soort geven is een pure hart tot hart verbinding die tot een ervaring van het Goddelijke in de gever en de ontvanger kan leiden. Het is het pad van het manifesteren van Zelf realisatie. Echte Vrij-gevendheid dus, die kan leiden tot ultieme vrijheid, een actieve manier om tot wezenlijk bewustzijn te komen.

Jouw boodschap gonst en je hart weet dat het klopt’, zoals Marieke prachtig zegt.

Zo mooi om te zien dat diepe wijsheid universeel is en, hoewel onder een andere naam, overal gemanifesteerd mag worden op weg naar een nieuw bewustzijn.

Vrijgevendheid in familie- en organisatieopstellingen 

Een van de manieren waarop ik mijn Niscam Seva vormgeef is het, tegen donatie, aanbieden van workshops familie- en organisatieopstellingen. Marieke beschrijft in haar inspiratie dat vrijgevendheid ervaren kan worden als een waterrad. Uit mijn praktijk blijkt dat de energie van vrijgevendheid in families op deze manier werkt en het meest vitaal is. Vaak vervullen ouders een prachtige rol als bron van energie. Bij het werken met opstellingen worden systemen (bijvoorbeeld familie- of organisatiesystemen) opgezet in een ruimte. Onderdelen van het systeem worden door personen gerepresenteerd in de ruimte door letterlijk de plek van het betreffende familielid in te nemen. Het veld dat zich hierdoor opent ervaar ik als het veld van eenheidsbewustzijn. Dit veld kent enkele universele wetmatigheden zoals: binding, ordening en balans (van geven en nemen) welke gestuurd worden door het systemische geweten. Hierin kan onderscheid gemaakt worden tussen het persoonlijke, het collectieve en het transcendente geweten. Als mens bewegen wij ons in het veld dat bewust of onbewust wordt gestuurd door de ordende principes van het geweten.

waterrad

De wetmatigheid van balans 

Vrijgevendheid heeft onder andere te maken met de wetmatigheid van balans. De mens is in het veld altijd op zoek is naar een balans tussen geven en nemen in alle relaties. Als deze balans niet geëerd kan worden ontstaat er een schuld. Dit geeft een verstrikking, waardoor de liefde moeilijker door het systeem of de relaties stroomt. Ergens komt de “ongelijkheid” weer boven om “opgelost” te worden. Vrijgevendheid in relaties moet gebaseerd zijn op energetische gelijkwaardige uitwisseling om de relatie gezond te houden. Wanneer er alleen gegeven wordt en geen ruimte voor zuiver nemen is, loopt de relatie spaak. Op het transcedente niveau streeft elk mens om de dualiteit en schuld te overstijgen; op dit niveau word je uitgedaagd om de verstrikkingen te transformeren, te zuiveren.

Transformatie naar een hoger bewustzijn

In dit verband zou je kunnen denken dat wezenlijke vrijgevendheid je kan helpen deze zuivering op gang te brengen. Moeder Teresa bijvoorbeeld gaf zonder terug te verwachten, waardoor zij zichzelf zuiverde, transformeerde naar een hoger bewustzijn. Daardoor kunnen de ontvangers ontvangen zonder belast te worden met de “schuld” van het nemen. Overigens geven de mensen die veel hulp ontvangen hebben vaak toch veel terug in wezenlijke dankbaarheid en in het neerzetten van hun energie op aarde (zoals in een familiesysteem).

Geven en nemen in de relatie tussen ouders en kinderen

De balans van geven en nemen die in het gehele veld van eenheidsbewustzijn tijdens het opstellingenwerk zichtbaar wordt heeft één uitzondering. Tussen ouders en kinderen blijkt dat het universele principe is dat ouders geven en kinderen nemen. De ouders geven wat en wie ze zijn; ze kunnen niet geven wat ze niet in huis hebben. De kinderen nemen dat wat hen is aangeboden, dat is hun lot. Zwaar of licht, zij hebben te nemen wat er is. Kinderen hebben niet het recht om iets te eisen van hun ouders of om iets op te lossen voor hun ouders. Als kinderen echter dingen weten te transformeren dan profiteren hun (voor)ouders en hun eigen kinderen daarvan; zij zijn vrijer. De ouders kunnen weer nemen op het moment dat zij ervaren dat de kleinkinderen goed worden opgevoed door hun kinderen, of doordat hun kinderen iets goeds doen voor de gemeenschap, dat vervult hen. Het kind neemt van achter (de ouders) en geeft naar voren (de kinderen), die het weer doorgeven naar de volgende generatie. In het geheelde systeem kan een persoon zijn taak op aarde verrichten doordat hij of zij is aangesloten op de continue krachtbron die de unieke familieziel via de ouders doorgeeft. Als er een verstrikking plaats vindt waardoor in dit voorbeeld het waterrad stokt heeft het hele systeem er last van; andersom is het zo dat wanneer er een verstrikking wordt opgelost het hele systeem ervan profiteert.

Heling door gebruik van oer-principes

Het is elke keer weer een wonder te mogen aanschouwen hoe elke familie een geheel eigen kracht/energie heeft die zoekt naar heling en naar volledige manifestatie in de volgende generatie.

In een opstelling kwam een vrouw met de vraag waarom ze zich zo moeilijk kon verbinden in relaties. Na wat doorvragen bleek dat ze door allerlei redenen geen contact meer had met haar moeder noch met haar eigen kinderen. Omdat er vele problematieken speelden koos ik ervoor om te beginnen met het op stellen van een lange lijn van vrouwen, de voormoeders van deze vrouw. Aan het einde van de rij plaatste ik het gezonde vrouwelijk oer-principe. Vervolgens bracht ik klank in door muziek en stem. Als vanzelf begon het systeem te zoeken naar heling van achter (de oudste moeder) naar voren, een wonderschoon schouwspel. Uiteindelijk kon de vrouw worden aangesloten op haar eigen vrouwenlijn. Zonder woorden zag iedereen wat er gebeurde. De vrouw zag er jaren jonger uit en rapporteerde achteraf dat ze nog nooit zo’n diepe rust ervaren had. Ook zocht een dochter contact met haar in de weken die volgden.

De zuivere intentie telt

In mijn leven blijkt steeds dieper dat alles energie is. Alle uitwisseling gaat om energie-uitwisseling. De manifestatie van de eigen unieke energie op aarde vanuit een vrij hart. Of zoals Marieke het verwoord;

Vrijgevendheid is als een vanzelfsprekendheid en niet om wat je vervolgens binnen haalt.

De intentie achter de beweging telt, beweegt, transformeert. Daarmee is vrijgevendheid alleen aan de orde als het uit een vrij hart komt, met een zuivere intentie. Een vrij hart kan rusten in de unieke familie energie die het heeft meegekregen bij geboorte en in het gunstigste geval heeft kunnen transformeren tot een essentie van die energie.

Annelous de Vin

Are these the world’s most inspiring Eco-Warriors?

Blind man and his sidekick with no arms have planted 10,000 trees in rural China in 10 years!

* Jia Haixia and Jia Wenqi have planted 10,000 trees in Hebei, China
* Mr Haixia is blind in both eyes and Mr Wenqi is a double amputee
* Working together in a unique way when they were left unable to work
* ‘I am his hands and he is my eyes,’ says Mr Haixia. ‘We are a good team’
* Together they have transformed a three-hectare stretch of riverbank

By SAM MATTHEW FOR MAILONLINE
PUBLISHED: 17:26 GMT, 13 March 2015

They form an unlikely duo – especially for something as physically demanding as planting trees. But a blind man and a double amputee have overcome their disabilities by becoming each other’s eyes and hands. Jia Haixa and Jia Wenqi, both 53, embarked on their heart-warming partnership 10 years ago after finding they were unable to secure jobs due to their respective impairments. Together they have created their own unique way of working that has allowed them to transform a three-hectare stretch of riverbank, according to The People’s Daily online.

2841_553768_108841
Team work: Blind Jia Haixa and double amputee Jia Wenqi have found a unique way of working together
2841_553763_207563
Partnership working: Blind Mr Haixa scales a tree with the help of Mr Wenqi, so that he can find fresh cuttings to plant in the ground

‘I am his hands,’ said blind Mr Haixia. ‘He is my eyes. We are good partners.’ The 53-year-old was born with congenital cataracts which left him blind in his left eye. Then in 2000, due to a work accident, he also lost the sight in his right eye. Mr Wenqi, also 53, lost both arms in an accident when he was just three-years-old.
In 2001, unable to secure work elsewhere, the eco-warriors leased a large stretch of the river bank from the local government in a bid to plant trees for future generations. The proud pair also hoped to earn a modest income from their work from government funding and help protect their village from flooding in the process. Each day the dedicated pair leave their home at 7am armed with only a hammer and iron rod. Before they can start their work Mr Wenqi has to carry his blind companion across a fast moving river.
Without money to buy saplings, they then have to collect cuttings. This is no easy task and involves Mr Haixa scaling large trees. Without the use of his eyes, he is guided by his armless companion as he hauls himself through the branches. Back on solid ground, he then creates a hole and plants the new shoot. It then becomes Mr Wenqi’s job to water the saplings. 

It hasn’t been fast work, but now the three hectare site is covered with trees that attract a large number of birds. In total the duo believe they have planted 10,000 trees in a decade and have no plans to stop. ‘Though we did not accomplish much in a dozens years, we recognize our effort,’ said Mr Haixia. Mr Wenqi added:  ‘We stand on our own feet. The fruits of our labor taste sweeter. Even though we are gnawing on steam buns, we find peace in our hearts.’
2841_553765_470154
Companions: Mr Wenqi carriers his blind colleagues across the river before they can begin their days work
2841_553764_412187
Best of friends: The inspirational pair have refused to let their individual disabilities hold them back
2841_553767_427922
The pair have planted 10,000 trees together to improve the local environment and help with flood prevention
2841_553766_340892
Partnership working: Blind Mr Haixa scales a tree with the help of Mr Wenqi, so that he can find fresh cuttings to plant in the ground

Bezoek aan UNFCCC ADP 2.8 in Geneve

Wij bezochten de UNFCCC ADP 2.8 van 8 t/m 13 februari 2015. De deelnemers komen van alle continenten, uit allerlei landen. Daarom worden de ADP vergaderingen verspreidt over de wereld gehouden. Voor de gelegenheid werd de UNFCCC ADP 2.8 gehouden in het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in Genève (UNOG), Zwitserland.

De gemeente van Genève trakteert haar bezoekers op gratis openbaar vervoer. Dat is een aardig gevoel: je bent welkom. In de ontvangsthal van het vliegveld staat een automaat om je gratis kaartje te verkrijgen. Daarna krijg je van het hotel een pasje voor gratis reizen. Ons hotel lag tussen het Palais des Nations gebouw, waar de UN is gehuisvest en het vliegveld in. Een bus/tramrit van 20 minuten bracht ons bij de UNOG.

De UNOG locatie ziet er totaal anders uit dan het UN hoofdkwartier in New York City. Waar in New York een immense rechthoekige wolkenkrabber staat, ligt er aan het meer van Genève, een lommerrijk, heuvelachtig landgoed. Daarop staat een conferentieoord bestaande uit verschillende 20e eeuwse paleizen, landhuizen en modernere gebouwen. Naast de kantoren van de Verenigde Naties hebben ook vele UN-organisaties en -fondsen hun hoofdkwartier in Genève: UNCTAD, UNOCHA, UNECE, UNHCHR, UNHCR, WHO, UNAIDS, om er maar een paar te noemen. Daarnaast houden vele UN-organisaties kantoor in Genève. En al die organisaties houden op gezette tijden vergaderingen. Dat resulteert in 4 enorme conferentiezalen. Naast natuurlijk talloze ‘kleinere’ zalen.

Het juiste gebouw en de juiste vergaderzaal vinden was dus al een klus op zich. Gelukkig zijn de mensen die bij de UN werken vriendelijk, die gewend zijn om dolende bezoekers de juiste weg te wijzen; Building E of the Palais complex, meeting room XVII.

De vergaderingen zijn technisch van aard. Dat kan ook niet anders. Het mandaat van de ADP is om een juridisch instrument met rechtskracht te ontwikkelen dat van toepassing is op alle landen. Ga maar aanstaan. Dat is geen sinecure met een zaal waar vertegenwoordigers (ambtenaren) zitten van honderden landen. De methode die de UNFCCC hanteert om tot een tekst te komen is interessant. De co-chairs (voorzitters) hebben hierin een heel belangrijke functie. Feitelijk stellen zij de teksten op n.a.v. voor-overleggen in kleinere comités. Op deze teksten kunnen de vertegenwoordigers van de diverse landen reageren. Dat zijn meestal aanvullingen met specifieke wensen die voortkomen uit hun landsituatie.

Naast deze vergadering waren er besloten overleggen van landen-groepen; League of Arab States, Coalition for Rainforest Nations, African Group, etc. Die hebben wij dus niet kunnen bijwonen, hoewel we het geprobeerd hebben, maar helaas vriendelijk werden verzocht de zaal te verlaten.

Tevens waren er overleggen over een tweede mandaat die de ADP heeft gekregen, n.l. het ontwikkelen van een werkplan om de ambitie-kloof m.b.t. reductie-inspanningen te sluiten. De ambitie-kloof is het verschil tussen dat wat wordt beloofd en dat wat wordt gedaan door de landen. Kortom het waarborgen van de hoogst mogelijke reductie-inspanningen door de landen.

Wij hebben inspirerende gesprekken gevoerd met alle verschillende groepen die aanwezig waren in Genève. Van vertegenwoordigers van de Nederlandse, de Turkse en de Sudanese overheid, tot leden van de z.g. Civil Society.

In de gangen van UNOG stuit je soms ook op indrukwekkende verrassingen die je onverwachts een besef geven over het werk van de UN. Wij noemen er twee, die heel verschillende aspecten van de UN duidelijk maken.

We liepen in de gangen en zagen opeens een vitrine met brokstukken, ornamenten en artefacten van de Urakami Catholic Cathedral. Deze kathedraal lag dichtbij het epicentrum van de atoombom explosie in Nagasaki, Japan. Dan heb je tijd nodig om het besef te verwerken dat er op minder dan een meter van je vandaag een stuk steen ligt dat van die plek, uit die tijd komt. Dan sta je stil in de tijd. Val je stil in de ruimte.

Aan een van de buitenkanten van de grote ronde conferentiezalen hing een grote vage grafische afbeelding van de UN vlag. Hier en daar hangen kleine stukjes van een echte vlag die precies passen op de afbeelding. Door de vaagheid valt het geheel niet zo op. De afzetpaaltjes met het rode afscheidingskoord en de grote bos bloemen die ervoor ligt trekken eigenlijk meer de aandacht. Daarom blijf je eigenlijk staan. En lees je het bord in de rechter onderhoek: “Overblijfselen van de vlag van het Verenigde Naties kantoor in Algiers, na de bomaanslag van 11 augustus 2007.”

En lees je de plaquette die ernaast hangt:
“Ter nagedachtenis van onze zeventien collega’s, die hun leven verloren tijdens de bomaanslag op het kantoor van de Verenigde Naties in Algiers op 11 augustus 2007 ….”
Daaronder volgt een lijst met 17 namen.
De ingelijste stukjes gescheurd dundoek van de UN vlag laten de gevolgen zien van een immense explosie. En dienen als symbool van het offer dat de overledenen brachten. En zijn hopelijk ook een symbool van hoop voor de miljoenen mensen op de wereld die het goede willen doen en het goede willen behouden.

P.S.:
Tijdens de afsluitende plenaire ADP 2.8 vergadering op 13 februari 2015 is de onderhandelingstekst aangenomen, die de basis vormt van de onderhandelingen over een protocol op de COP-21 te Parijs.

United Nations vecht tegen klimaat verandering

De wetenschap heeft aangetoond dat uitstoot van CO2-gas een ‘broeikas-effect’ veroorzaakt, waardoor de aarde opwarmt en het klimaat veranderd. CO2 wordt daarom ook wel ‘broeikasgas’ genoemd. Klimaatverandering is een complex probleem dat gevolgen heeft voor alle aspecten van het bestaan op onze planeet. Om de klimaatverandering, met vaak desastreuze gevolgen, een halt toe te roepen, of nog beter terug te dringen is het noodzakelijk om de uitstoot van CO2 drastisch te verminderen.

De industriële revolutie in de Westerse landen heeft verstrekkende gevolgen gehad op onze planeet. Door het onmatig gebruik van fossiele brandstoffen, kwam millennia-lang opgeslagen CO2 in enkele decennia vrij in de atmosfeer. Door de enorme houtkap werd daarbij ook de recente CO2 opslag vrijgegeven en werd de huidige opnamecapaciteit van CO2 door bossen sterk verminderd.

In 1992 sloten 195 landen een internationaal verdrag, het United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). Dit Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering was bedoeld om samen na te denken over wat er gedaan kan worden om de gemiddelde mondiale temperatuurstijging en de daaruit voortvloeiende klimaatverandering te beperken en om te gaan met de gevolgen ervan.

In 1995 bleek dat er meer moest gebeuren om de CO2-emissie te beperken. Daarom werd in 1997 in Kyoto, Japan, het Kyoto-protocol opgesteld en ondertekend door 192 landen. Het Kyoto-protocol bindt ontwikkelde landen juridisch, om zich te houden aan de afgesproken emissiereductie-doelstellingen van broeikasgassen (o.a. CO2).

In 2010 bleek dat de opwarming van de aarde niet meer tot stilstand kon worden gebracht en werd overeengekomen dat de doelstelling van de UNFCCC moest worden aangepast: de stijging van de mondiale temperatuur beperken tot minder dan 2 graden Celsius. Daartoe moeten de emissies echter zeer sterk worden verminderd.

Sinds 1994 zijn er ieder jaar internationale onderhandelingen over klimaatverandering; dit is de Conference of Parties (COP). De Parties (de aangesloten landen) hebben tijdens de COP ook een vergadering over de controle op de implementatie van het Kyoto Protocol. Dit is de CMP (Conference of the Parties serving as the meeting of the Parties to the Kyoto Protocol).

In december 2015 wordt in Parijs de COP-21 gehouden. Daar wordt door de aangesloten landen een nieuw klimaatverdrag ondertekend over de doelstellingen voor na 2020.

Voor deze historische bijeenkomst, zijn er vele voorbereidingen nodig. Een van de dingen die moeten worden voorbereid is hoe de afspraken gehandhaafd gaan worden. Je kan van alles met elkaar afspreken (regels, verdragen), maar wat als je je er als land niet aan houdt? Zijn er dan gevolgen? Het aanspreken van landen is natuurlijk een lastig vraagstuk. Dat lastige vraagstuk wordt voorbereidt door de Ad Hoc Working Group on the Durban Platform for Enhanced Action (ADP). Zij bereiden een tekst voor die op de COP-21 in Parijs ondertekend kan worden door de diverse regeringsleiders. Van 8 t/m 13 februari werd in Genève het achtste deel van de tweede sessie gehouden: ADP 2.8.

Het is ook belangrijk om te weten dat niet alleen regeringsvertegenwoordigers in het UNFCCC proces betrokken zijn. De UNFCCC besefte al vrij snel dat zij input nodig heeft om haar doelen te verwezenlijken. Daarom zijn er bij de bijeenkomsten van de UNFCCC, paralel aan de vergaderingen van de landen, bijeenkomsten van de wetenschap, zoals universiteiten, kennisinstituten, bedrijven, etc., en bijeenkomsten van belangengroepen uit de burgermaatschappij (The Civil Society). Zij leveren vaak kennis over de gevolgen en oorzaken van de klimaatverandering uit eerste hand en leveren vaak ook de eerste resultaten van projecten waarbij CO2 uitstoot wordt verminderd.

Vooral de laatste groep is een bont gezelschap die door hun passie een mooi contre-point vormen t.o.v. de vertegenwoordigers van de landen.

Bij deze laatste groep, de Civil Society, horen wij ook. Onze missie is het om in deze droge, vaak zware omgeving een energie van hoop en uitzicht uit te stralen.